خُلم باستانی آشیان عقابان مغرور

خُلم باستانی را پاس داریم. این مام گرامی را گرامی تر از جان داریم. این خطه ء مردخیز را بستاییم. فرهنگ پربارش را چون مردمک چشم دوست داریم. از ورزیدگی ها و بهمنشی های نیاکان ورجاوند خویش درس ها گیریم و آموزه های طلایی شانرا سرمشق سازیم. با مشعل آزادی و آزادگی بسوی آفتاب حقیقت رهسپار شویم. خُلم باستانی را پاس داریم و در راستای غنامندی هر چه بیشتر فرهنگ و مدنیت دیرسال و گرانسنگ خویش، بیش از پیش کوشا باشیم. این است خواست زمان و این است آهنگ هستی. تارنمای خُلم، در راستای این اهداف ویژسته آغاز به فعالیت نموده است و این موارد را به مثابه ء خط نشراتی خویش در نظر خواهد داشت. از همه دوستانی که به خُلم باستانی و مدنیت دیرینه ء مان عشق می ورزند، به همه کسانی که مفاخر خویش را از دریچه نقد انسان محور مینگرند خواستاریم تا با همکاری با تارنمای خود شان، بر ما منت گذارند. خُلم باستان، از زمان سروده ها و ترانه های ریشی های باستانی، تا دوره های مدنیت اسلامی، تا سده های اخیر، عمدتا از دوره ء اقتدار سلاطین جانی(=جنیدی) که اخلاف اشترخانی ها بودند، همچنین تا امروز، پیوسته بخشی جدایی ناپذیر بلخ قلب تپنده ء فرهنگ و تمدن سرزمین عقابان مغرور هندوکش بوده است. بیایید این قلب را از قلب روزگار و غدر نابکار برهانیم، و بسوی سپیده های باور های آبسالی، رهسپار شویم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *