محمد اسماعیل اعرج

محمد اسماعیل،اعرج تخلص می کند از شعرای با ذوق ظریف و بذله گوی خُلم است وی فرزند آغا حیدر بوده در سال 1286 خورشیدی در گذرجهانگیر بیگ ناحیه ی اول شهرداری خُلم تولد گردیده است اعرج تحصیلات ابتدائیه را نزد علمای محل فرا گرفت خوشنویسی را آموخت و بعلوم ادبی نیز دسترسی پیدا کرد. اعرج شخص ظریف خوش سلیقه و بذله گو بود صحبت گرم و شیرین داشت گاه گاهی شعر می سرود و با دوستان و احباب محفل آرائی میکرد بقول خودش :

عمر خود برباد دادم در جوانی بی خبر

 پیر گشتم پیشه ام بنگرکه هستم کهنه خر

 

در بازار سر پوشیده ی خُلم دکان انتیک فروشی یا کهنه فروشی داشت بخرید و فروش آثار عتیقه و تاریخی می پرداخت دکانش توجه سیاحین داخلی و خارجی را بخود جلب می کرد اعرج بعمر 82 سالگی در سال 1368 خورشیدی داعی اجل را لبیک گفت اینهم نمونه ی شعرش :

 

جهالت

از جهالت هردمی خاکی بسر داریم مـــــا

                               نه غم روز وشب و نه خشک وتر داریم ما

بسکه از بی حاصلی مارا نباشد هیچ سود

                               دربیابان جــــنون هـــــر سو گذر داریم ما

نه پی کسب و  کمال و نه بطاعت مائلیم

                                  دور و پیش سینما هــــــــردم چکر داریم ما

تنبلی و کاهلی و بیتلی اوصاف مـــاست

                                کــــــــــی به این قرن اتم اندک نظر داریم ما

دایما چاپیدن مال کسان در فکر مـــاست

                                چـــــرت جزغدر و خیانت کی دیگر داریم ما

اعرج این سوز دلت از چیست مینالی چرا

                                           داغ ها از بی کـــــمالی بــــر جگر داریم ما

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *